T-1.2 · SZKOLENIE DLA RADY PEDAGOGICZNEJ

Fonoholizm: jak reagować bez diagnozowania i etykietowania ucznia

3 godziny dydaktycznedo 50 osóbonline 2 490 zł nettostacjonarnie 4 490 zł netto

Uczeń nie odkłada telefonu, reaguje silnym napięciem albo zasypia po nocnym korzystaniu. Rada potrzebuje wspólnego języka, który pozwala opisać zachowanie, postawić granicę i skierować ucznia do wsparcia bez nazywania go „uzależnionym”.

Sytuacja, w której to szkolenie ma sens

Jeden nauczyciel widzi brak wychowania. Drugi mówi o fonoholizmie. Trzeci ogranicza się do kolejnej uwagi. Rodzic słyszy sprzeczne komunikaty i odpowiada, że wszystkie dzieci korzystają z telefonu.

Szkolenie ma sens, gdy w Państwa placówce pojawiają się:

  • częste odmowy odłożenia urządzenia;
  • silne reakcje na przerwanie korzystania;
  • nocne używanie telefonu widoczne w funkcjonowaniu szkolnym;
  • narastające zaniedbywanie obowiązków lub relacji;
  • konflikt między szkołą a rodzicem o to, czy problem w ogóle istnieje;
  • notatki zawierające etykiety zamiast obserwowalnych faktów.

Nie uczymy diagnozowania uzależnienia. Szkoła widzi tylko fragment życia ucznia. Może jednak rozpoznać powtarzalny wzorzec, zapisać jego szkolne konsekwencje, porozmawiać i uruchomić właściwą ścieżkę.

### Przypadek, na którym pracuje rada

Uczeń zagląda do telefonu pod ławką, reaguje złością na polecenie odłożenia urządzenia i następnego dnia powtarza zachowanie. Jeden nauczyciel widzi uzależnienie. Drugi widzi demonstracyjne łamanie zasad. Wychowawca wie, że telefon służy też do kontaktu z rodzicem w związku z chorobą w rodzinie. Rada porządkuje te informacje. Oddziela fakt od interpretacji, ustala, czego jeszcze nie wie, i dobiera pierwszy krok bez etykietowania ucznia.

Uczestnicy zapisują wspólny komunikat nauczyciela, pytania do ucznia i zakres informacji dla rodzica. Określają też, kiedy wystarczy egzekwowanie statutu, kiedy potrzebna jest obserwacja, a kiedy sprawę przejmuje pedagog lub psycholog. Efektem ćwiczenia jest jedna ścieżka reakcji, którą można zastosować w podobnych sytuacjach. Nie jest to narzędzie diagnostyczne.

Co mówi prawo, a co zostaje decyzją szkoły

PRZEPIS

Program wychowawczo-profilaktyczny wynika z art. 26 ust. 1–3 ustawy z 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 820 ze zm. Od 1 września 2026 r. coroczna diagnoza obejmuje także korzystanie z technologii cyfrowych i aktywność w internecie. Zmianę wprowadza ustawa z 3 lipca 2026 r., Dz.U. z 2026 r. poz. 1036.

Zasady pomocy psychologiczno-pedagogicznej określa rozporządzenie MEN z 9 sierpnia 2017 r., tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1798. Przepisy nie przyznają nauczycielowi kompetencji do stawiania klinicznej diagnozy.

REKOMENDACJA CDKN

Rada używa języka obserwacji: co się wydarzyło, jak często, w jakim kontekście i jaki ma to wpływ na funkcjonowanie ucznia. Następnie wybiera rozmowę, granicę, monitoring albo przekazanie do specjalisty.

DECYZJA PLACÓWKI

Szkoła ustala role wychowawcy, pedagoga, psychologa i dyrektora, kryteria dokumentowania oraz lokalną listę miejsc pomocy.

Program

### Moduł 1 · Język i granice roli — 25 min

  • „Fonoholizm”, problemowe używanie i diagnoza.
  • Zachowanie ucznia a etykieta ucznia.
  • Co nauczyciel może powiedzieć na podstawie obserwacji.

### Moduł 2 · Co szkoła rzeczywiście widzi — 35 min

  • Funkcje telefonu: kontakt, status, unikanie, nawyk, regulacja napięcia.
  • Wzorzec, kontekst i szkolne konsekwencje.
  • Czego nie rozstrzyga sama liczba godzin.

### Moduł 3 · Rozmowa i granica — 40 min

  • Pierwsza rozmowa z uczniem.
  • Polecenie bez publicznego zawstydzania.
  • Rozmowa z rodzicem oparta na faktach.
  • Zapis obserwacji bez rozpoznania klinicznego.

### Moduł 4 · Ścieżka wsparcia — 35 min

  • Poziomy pilności.
  • Przekazanie sprawy i podział ról.
  • Monitoring małej zmiany.
  • Ćwiczenie na dwóch przypadkach.

Co rada będzie umiała po szkoleniu

  • Opisać zachowanie bez używania diagnozy.
  • Oddzielić obserwację od interpretacji.
  • Zadać pytania o funkcję korzystania z telefonu.
  • Przeprowadzić rozmowę z rodzicem na podstawie faktów.
  • Wskazać osobę, której przekazuje sprawę, i zapisać dalszy krok.

Co placówka dostaje

  • Karta zdarzenia urządzeniowego LM4 — PDF i DOCX.
  • Wzór notatki służbowej LM9 — DOCX.
  • Scenariusz rozmowy z rodzicem LM11 — DOCX.
  • Karta obserwacji funkcji korzystania — DOCX.
  • Mapa szkolnej ścieżki wsparcia — PDF.
  • Materiał „Czego nie diagnozuje nauczyciel” — PDF.

Materiały są wzorami roboczymi. Placówka uzupełnia role, retencję i lokalne kontakty.

Organizacja i cena

  • Online na żywo: 135 minut pracy szkoleniowej, do 50 osób, 2 490 zł netto.
  • Stacjonarnie: 135 minut pracy szkoleniowej, do 50 osób, 4 490 zł netto.
  • Przerwa organizacyjna jest ustalana osobno i nie skraca programu.
  • Cena stacjonarna nie obejmuje dojazdu. Koszt podajemy przed zamówieniem na podstawie adresu realizacji. Nie doliczamy go bez akceptacji placówki.
  • Cena obejmuje prowadzenie, materiały dla placówki i zaświadczenia uczestnictwa CDKN. Zaświadczenie nie jest dokumentem państwowym i nie nadaje kwalifikacji.

Najczęstsze pytania

### Czy nauczyciel nauczy się rozpoznawać uzależnienie?

Nie. Nauczy się rozpoznawać obserwowalne sygnały, opisywać ich wpływ na funkcjonowanie i uruchamiać ścieżkę wsparcia.

### Czy szkolenie dotyczy również rodziców?

Program rady obejmuje rozmowę z rodzicem. Spotkanie skierowane bezpośrednio do rodziców wymaga odrębnej wersji językowej i programowej.

### Czy omawiamy limity czasu ekranowego?

Omawiamy je jako jeden element szerszej oceny sytuacji. Sama liczba godzin nie jest diagnozą.

### Czy można pracować na przypadku z naszej szkoły?

Tak, po anonimizacji. Nie analizujemy danych pozwalających rozpoznać ucznia i nie zastępujemy konsultacji diagnostycznej.

Powiązane tematy

Jeśli opis odpowiada sytuacji Państwa rady, prosimy o przesłanie zapytania z nazwą placówki, formą szkolenia i proponowanym terminem.

Stan prawny na dzień 2026-08-20. Program dostosowujemy do typu placówki i sytuacji, którą Państwo opiszą w zgłoszeniu.